অসমীয়া কবিতা (প্ৰাৰ্থনা )

                     প্রার্থনা 

কবি ঃ আনন্দচন্দ্ৰ বৰুৱা

চিত্ত তৰণী উটুৱাই দিলোঁ,

             অনন্ত উদ্দেশি ওপঙি গ'ল ।

অঠাই সাগৰ দেখি নিচিনিলোঁ  -

             এতিয়া ভাৱিছোঁ কি গতি হ'ল ?

উৰ্মি উতলা জলধিৰ ই কি 

তাণ্ডৱ ভৰা নৃত্য - ভঙ্গী

                ই কি সুৰ তাথৈ , তাথৈ !

কেনি নটৰাজ কৰিছে বিৰাজ ,

সৰ্প - মালাৰ বিভূষিত সাজ 

                 মত্ত কেনিবা শিৰত লৈ?

বিশ্বপতি,

         _ নিঃ স্ব হ'লেও তোমাৰে যে মই 

                 সহস্ত্ৰ ধাৰাৰ এধাৰ সোঁত |

ৰক্ত - জবাৰ জীৱন - আধাৰ

        জয়টিকা মোৰ শিৰৰ ফোঁট

              সিও যে তোমাৰ দান!

চিত্ত তৰণী কিয় যাব তেনে

              নেৰাখি তোমাৰ মান?

বন্দিনী মই তোমাৰ জটাৰ 

              গঙ্গা দেৱীৰ ৰূপ,

নন্দিনী মই আই মেনকাৰ ,

              তোমাৰ পূজাৰ ধূপ !

তথাপিও কিয় চিত্ত তৰণী 

              তৰণী - বিহীন মোৰ,

কোৱাঁ পৰমেশ কেনি মোৰ শেষ 

              কিহত পৰিব ওৰ ?